صفحه اصلي > اجتماعی > فتنه صرفا یک رخداد امنیتی نیست
فتنه صرفا یک رخداد امنیتی نیست19 فروردین 1405. نويسنده: monshi |
 حجتالاسلام والمسلمین علی عطایینسب، مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی استان البرز، در جلسه هیأت رئیسه واحد کرج به بررسی مفهوم فتنه، بیان موضوع معروفها و منکرها در حوادث اخیر کشور و چگونگی تشخیص حق و باطل در آن پرداخت. حجتالاسلام والمسلمین عطایی نسب در این جلسه گفت: در ادبیات فقه سیاسی شیعه، فتنه صرفاً یک رخداد امنیتی نیست، بلکه وضعیتی معرفتی – اجتماعی است که در آن حق و باطل در هم میآمیزد و تشخیص دشوار میشود. امیرالمومنین علی علیه السلام فتنه را نه با شدت بحران، بلکه با “غبارآلود شدن حقیقت” تعریف میکنند. بر این اساس، معیار داوری در فتنهها “معروف و منکر شرعی” است، نه صرفاً هیجانات اجتماعی یا صفبندیهای رسانهای.وی در تشریح مصادیق معروف تأکید کرد که “حفظ نظم عمومی و امنیت اجتماعی” را میتوان به عنوان معروف بنیادین نام برد. عطایی نسب افزود: در فقه شیعه، حفظ نظام از واجبات قطعی است و هر کنشی که به فروپاشی نظم، ناامنی روانی یا تهدید جان مردم بینجامد، حتی اگر با شعار عدالت آغاز شود، از دایره معروف خارج میشود.مسئول دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه آزاد اسلامی استان البرز، “بصیرت و قدرت تشخیص” که همان معروف معرفتی است را از دیگر مصادیق مهم برشمرد و اظهار داشت: در فضای شبه کودتا، تعلیق قوه تشخیص نخبگان بزرگترین خسارت است. روشنگری علمی، تحلیل ریشهها و تفکیک مطالبه اجتماعی از پروژه براندازانه از مصادیق روشن امر معروف نخبگانی است. وی در ادامه به “اعتراض مسئولانه و اصلاح درونزا” اشاره کرد و گفت: نقد و اعتراض در فقه شیعه مشروع است، اما شرط مشروعیت آن عدم فساد است. امام صادق علیه السلام میفرمایند: نصیحت غیر از تخریب است؛ اصلاح غیر از التهاب آفرینی است.مسئول نهاد رهبری در دانشگاه آزاد البرز همچنین “صیانت از استقلال و نفی ولایت بیگانه” را یک معروف حیاتی دانست و توضیح داد: اصل “نفی سبیل” یک قاعده فقه سیاسی است. هر حرکتی که عملاً به تقویت فشار خارجی، تحریم یا مشروعیتبخشی به مداخله بیگانه بینجامد، حتی اگر با ادبیات حقوق بشر بیان شود، فاقد مشروعیت شرعی است. حجتالاسلام عطایی نسب در ادامه به مصادیق منکر در فتنههای شبه کودتایی پرداخت و “خشونت و تخریب اموال عمومی” را که همان منکر قطعی میباشد، برجسته ساخت. “شایعهسازی و دروغرسانی”، “تحریک جوانان بدون مسئولیتپذیری” و “ناامیدسازی و القای بنبست” از دیگر مصادیق منکر بودند که ایشان به آنها اشاره کرد.وی در پایان تصریح کرد: همواره باید سعی کنیم که معروفها و منکرها را در مسیر صحیح خود هدایت کنیم و در نهایت نتیجهگیری روشن داشته باشیم. بازگشت |