Logo

صفحه اصلي > اجتماعی > سپر مقاومت در برابر دشمن

سپر مقاومت در برابر دشمن


20 فروردین 1405. نويسنده: monshi


از زمان شروع حمله آمریکایی-صهیونی به ایران به‌جرات می‌توان گفت دنیا برای نخستین‌بار مفهومی جدید از اتحاد و مقاومت را تجربه کرد، این مفهوم با حضور پر شور مردم در خیابانها نمود بیشتری داشت.
پرچم پرافتخار ایران که بر فراز خیابان‌ها به اهتزاز درمی‌آید، نمادی از اتحاد و ایستادگی است. در این میان، قدرت دفاعی کشور، چونان موشک‌هایی است که بر فراز افق‌های استکبار جهانی، پیام اقتدار را طنین‌انداز می‌کند. این اراده‌ جمعی، تجلی روحیه‌ تسلیم‌ناپذیری است که همواره چراغ راه ملت ایران بوده است.
در روزهایی که بار غم رهبر شهید را داریم ، مردم راهی به‌جز جمع شدن نمی‌شناسند. شب‌های شهر شاهد صحنه‌هایی است که گویی خیابان‌ها، نقش صحن آیینی را بازی می‌کنند؛ جایی که حضور، خود معنایی عمیق‌تر از هر فریادی دارد.وقتی داغ فقدان شخصیتی که برای بسیاری، نماد راه و رسم زندگی بوده، بر دل‌ها می‌نشیند، انسان‌ها در خانه‌ها حبس نمی‌شوند، خیابان‌هایی که دیگر صرفا مسیری برای عبور نیستند، بلکه مکانی برای «بودن» در کنار هم می‌شوند.
البرز هم از این ایین ها و هم نوایی ها مستثنی نبوده و سی ونهمین تجمع شبانه مردمی ویژه چهلمین روز شهادت قائد امت بود که با عزاداری ، محافل مداحی و ذکر مصیبت ، تلاوت قران ، دعا وتوسل همراه بود.مردم ایران که به روش‌های مختلف در برابر هرگونه فتنه از سوی دشمنان با همراهی از امام و رهبر خود سربلند بیرون آمده اند اینبار میدان رزم آنان در حمله آمریکایی - صهیونی خیابان شده است.تحلیل‌ دشمنان که تصور می‌کردند با شروع تجاوز به ایران می‌توانند ادامه پروژه خود را در خیابان‌ها پیش ببرند اما با حضور پر شور مردم شکست سختی متحمل شدند.
به گزارش ایرنا آنچه این روزها در شهرهای مختلف ایران در حال رخ دادن است، تنها یک تجمع مقطعی نیست؛ «شب‌های اقتدار» به روایت تصاویر و گزارش‌های میدانی، به یک «فرهنگ مقاومت شبانه» تبدیل شده که ریشه در عمق باورهای ملی و مذهبی ایرانیان دارد. آنچه این حرکت را از منظر تاریخی متمایز می‌کند، تداوم، خودجوشی و تنوع طیف‌های شرکت‌کننده در آن است.
این حضورهای شبانه خیلی زود از یک واکنش آنی به یک الگوی رفتاری جمعی تبدیل شد و بررسی روند این تجمعات نشان می‌دهد که مردم با عبور از فراز و نشیب‌های مختلف — از جمله موج‌های سنگین بمباران‌های هوایی دشمن، برودت هوا و بارندگی، نه‌تنها تزلزلی به خود راه ندادند، بلکه هر شب بر تنوع نمادهای مشارکت خود افزودند.نکته حائز اهمیت پیوند ناگسستنی این حضورها با مفهوم «وطن» فراتر از هرگونه مناسبت سیاسی یا جناحی است؛ در حالی که در بسیاری از جوامع، بحران‌های امنیتی و بلایای طبیعی به خلوت شدن معابر عمومی می‌انجامد، در تجربه «شب‌های اقتدار»، شاهد پدیده‌ای معکوس هستیم.از منظر جامعه‌شناختی، آنچه این شب‌ها را در تاریخ معاصر ایران ماندگار می‌کند، عبور از الگوهای کلاسیک و ورود به مرحله‌ای از «خودآگاهی جمعی» است. مردم در این تجمعات، دیگر صرفاً برای بیان یک موضع سیاسی گرد هم نمی‌آیند، بلکه حضور خود را به مثابه یک کنش معنادار در دفاع از تمامیت ارضی و تمامیت معنوی کشور تعریف کرده‌اند.
این همان نقطه‌ای است که یک رویداد خبری را به «سند تاریخی» تبدیل می‌کند؛ جایی که زنان و مردان با هر سلیقه و در هر نقطه از کشور، گویی یک سخن بیشتر ندارند: «وطن»، و یک رفتار را تکرار می‌کنند: ماندن در صحنه.




بازگشت