صفحه اصلي > اجتماعی > وطن خواهی پاسخ تمام تردیدها
وطن خواهی پاسخ تمام تردیدها29 فروردین 1405. نويسنده: monshi |
 قرار ایستادگی و مقاومت در استان البرز تکرار شد و مردم بار دیگر با وطن خواهی خود پاسخ تمام تردیدها را دادند. در قرار ایستادگی، خستگی جسمی در برابر شوق حضور در مسیر حق، رنگ میبازد و این شبها برای مردم ، زمان خواب نیست؛ زمان بیداری و ایستادگی در برابر ظلم است. ایران، پیروز جاوید تاریخ بوده و هست ؛ از بدرقه خونین رهبر شهید تا میثاق با امام سید مجتبی خامنهای (حفظهالله) و تا امشب چهل و هشت شب است که در تجمع و راهپیمایی مردم پایکار هستند.این حضور ناشی از جاودانگی عهد ملت؛ نور امید از شب های استان البرز است که به خانهها میتابد و دعای خیر برای امام و رهبری طنینانداز میشود.مردم غیور استان البرز بار دیگر با حضوری پرشکوه، پیوند ناگسستنی خود با آرمانهای انقلاب اسلامی را به نمایش گذاشتند.چهل و هشت شب حضور مقتدرانه در قلب خیابانها یعنی ارادهای که نمیشکند و عشقی که از مرزهای وطن فراتر نمیرود. این حضور، یعنی دفاع از ایران مقتدر در برابر هر توطئهای ادامه دار تا پای جان است.به گزارش ایرنا آنچه این روزها در شهرهای مختلف ایران در حال رخ دادن است، تنها یک تجمع مقطعی نیست؛ «شبهای اقتدار» به روایت تصاویر و گزارشهای میدانی، به یک «فرهنگ مقاومت شبانه» تبدیل شده که ریشه در عمق باورهای ملی و مذهبی ایرانیان دارد. آنچه این حرکت را از منظر تاریخی متمایز میکند، تداوم، خودجوشی و تنوع طیفهای شرکتکننده در آن است.این حضورهای شبانه خیلی زود از یک واکنش آنی به یک الگوی رفتاری جمعی تبدیل شد و بررسی روند این تجمعات نشان میدهد که مردم با عبور از فراز و نشیبهای مختلف — از جمله موجهای سنگین بمبارانهای هوایی دشمن، برودت هوا و بارندگی، نهتنها تزلزلی به خود راه ندادند، بلکه هر شب بر تنوع نمادهای مشارکت خود افزودند. نکته حائز اهمیت پیوند ناگسستنی این حضورها با مفهوم «وطن» فراتر از هرگونه مناسبت سیاسی یا جناحی است؛ در حالی که در بسیاری از جوامع، بحرانهای امنیتی و بلایای طبیعی به خلوت شدن معابر عمومی میانجامد، در تجربه «شبهای اقتدار»، شاهد پدیدهای معکوس هستیم.از منظر جامعهشناختی، آنچه این شبها را در تاریخ معاصر ایران ماندگار میکند، عبور از الگوهای کلاسیک و ورود به مرحلهای از «خودآگاهی جمعی» است. مردم در این تجمعات، دیگر صرفاً برای بیان یک موضع سیاسی گرد هم نمیآیند، بلکه حضور خود را به مثابه یک کنش معنادار در دفاع از تمامیت ارضی و تمامیت معنوی کشور تعریف کردهاند.این همان نقطهای است که یک رویداد خبری را به «سند تاریخی» تبدیل میکند؛ جایی که زنان و مردان با هر سلیقه و در هر نقطه از کشور، گویی یک سخن بیشتر ندارند: «وطن»، و یک رفتار را تکرار میکنند: ماندن در صحنه. بازگشت |