
صفحه اصلي > اجتماعی > مسابقات قرآن باید به تعمیق انس جامعه با کلام وحی منجر شود
مسابقات قرآن باید به تعمیق انس جامعه با کلام وحی منجر شودامروز, 13:06. نويسنده: monshi |
|
رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه، گفت: باید زمینهای فراهم شود تا قرآن از محافل و مجالس قرآنی به متن زندگی مردم راه یابد و آثار آن در اخلاق، رفتار، تربیت نسل جوان و مناسبات اجتماعی نمایان شود. به گزارش ایکنا از البرز؛ سید ناصرالدین نوریزاده، رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه، شامگاه جمعه، ۱۷ مهرماه در اختتامیه مرحله شهرستانی و استانی چهلونهمین دوره مسابقات سراسری قرآن کریم البرز که در مجموعه رفاهی مشکات با اشاره به جایگاه قرآن در زندگی فردی و اجتماعی اظهار کرد: قرآن کریم یکی از بزرگترین نعمتهای الهی و کتاب زندگی، سعادت، معارف و اخلاق است و ارتباط با این کتاب آسمانی نباید تنها به تلاوت ظاهری آیات محدود شود، بلکه باید فهم معانی، تدبر در آموزهها و عمل به دستورات آن نیز در زندگی انسان جایگاه داشته باشد. وی افزود: آنچه در فعالیتهای قرآنی اهمیت دارد، نزدیک شدن جامعه به حقیقت و پیام قرآن است؛ بهگونهای که افراد بتوانند در مسائل فردی و اجتماعی خود از آموزههای این کتاب الهی بهره بگیرند و رفتار و سبک زندگی خویش را با معیارهای قرآنی بسنجند.نوریزاده با بیان اینکه برگزاری مسابقات قرآنی فرصتی برای گسترش این ارتباط است، تصریح کرد: این مسابقات هدف نیست، بلکه وسیلهای برای ایجاد انس بیشتر جوانان، نوجوانان، دختران، پسران و خانوادهها با قرآن کریم به شمار میرود. بنابراین، باید از ظرفیت این رویدادها برای توسعه فرهنگ قرآنی استفاده کرد و زمینهای فراهم آورد تا ارتباط مردم با قرآن پس از پایان مسابقات نیز استمرار داشته باشد.این مسئول بیان کرد: پرورش جامعه قرآنی زمانی محقق میشود که تلاوت و حفظ قرآن با فهم آیات، تدبر در معانی و عمل به آموزههای آن همراه شود. در چنین شرایطی، قرآن میتواند در تصمیمگیریها، رفتارهای فردی، روابط خانوادگی و مناسبات اجتماعی نقشآفرین باشد و بهعنوان راهنمای زندگی مورد توجه قرار گیرد. ضرورت تحقق مطالبات قرآنی رهبر شهید رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه با اشاره به مطالبات قرآنی رهبر شهید انقلاب گفت: یکی از مهمترین این مطالبات، قرآنی شدن جامعه است؛ هدفی که تحقق آن به تلاش مستمر نهادهای فرهنگی، مجموعههای فعال در حوزه قرآن و مشارکت مردم نیاز دارد.این مسئول توضیح داد: توسعه فرهنگ حفظ قرآن کریم، گسترش جلسات و محافل قرآنی، تقویت تلاوت و فهم آیات، فراهم کردن زمینه انس عمومی با قرآن و توجه به اخلاق و سبک زندگی قرآنی از جمله محورهایی است که باید در برنامهریزیهای فرهنگی مورد توجه قرار گیرد. نوریزاده با تأکید بر ضرورت گسترش فعالیتهای قرآنی در مساجد اظهار کرد: مساجد باید پایگاههایی برای توسعه و تعمیم فعالیتهای قرآنی باشند و زمینه حضور بیشتر مردم در برنامههای مرتبط با قرآن را فراهم کنند. همچنین، گسترش جلسات قرآنی و برگزاری محافلی که با هدف شنیدن و تدبر در کلام وحی شکل میگیرند، میتواند به تقویت ارتباط عمومی با قرآن کمک کند.وی با اشاره به اهمیت تلاوت صحیح و خاشعانه قرآن ادامه داد: در کنار آموزش فنون تلاوت و تربیت قاریان، باید به فهم معانی آیات و آشنایی مردم با پیامهای قرآن نیز توجه شود. تلاوت زمانی میتواند تأثیر عمیقتری بر زندگی انسان بگذارد که با توجه قلبی، شناخت معانی و تلاش برای عمل به آموزههای الهی همراه باشد.قرآن؛ پشتوانه تربیت نسل جواننوریزاده در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به نقش قرآن و عترت در تربیت فرزندان بیان کرد: آشنا کردن کودکان و نوجوانان با آموزههای قرآنی میتواند در تقویت بنیانهای اخلاقی و تربیتی آنان مؤثر باشد و به آنها کمک کند در مواجهه با آسیبهای اجتماعی و فرهنگی، از پشتوانهای فکری و معنوی برخوردار باشند.این مسئول بیان کرد: امروز فضای مجازی و شبکههای ماهوارهای، محتواها و الگوهای متنوعی را در اختیار کودکان و نوجوانان قرار میدهند و خانوادهها در چنین شرایطی مسئولیت مهمی در تربیت فرزندان بر عهده دارند. یکی از راههای تقویت توانایی نسل جوان برای مواجهه با این شرایط، ایجاد پیوندی مستمر میان آنان و آموزههای قرآن و عترت است. رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه با تأکید بر نقش خانواده در شکلگیری شخصیت قرآنی فرزندان گفت: محیط خانواده میتواند نخستین بستر آشنایی کودکان با قرآن باشد. تلاوت قرآن در فضای خانه، همراه کردن فرزندان با محافل قرآنی و فراهم کردن فرصت آشنایی آنان با مفاهیم این کتاب آسمانی، از جمله اقداماتی است که میتواند زمینه انس با قرآن را از دوران کودکی تقویت کند.وی ادامه داد: مادران در تربیت قرآنی فرزندان نقش مهمی دارند و محیط امن و عاطفی خانواده میتواند زمینه مناسبی برای شکلگیری این ارتباط باشد. هر اندازه آموزههای قرآنی از سالهای نخست زندگی در فضای تربیتی خانواده حضور داشته باشند، امکان آشنایی نسل آینده با ارزشهای اخلاقی و معنوی نیز بیشتر فراهم میشود. نوریزاده با اشاره به آموزههای قرآن کریم درباره امید و پایداری اظهار کرد: قرآن انسان را از ناامیدی برحذر میدارد و بر تلاش، توکل و حفظ امید در شرایط دشوار تأکید میکند. از این منظر، ارتباط با قرآن تنها به حوزه عبادت و آموزش محدود نیست، بلکه میتواند در تقویت روحیه امید، مسئولیتپذیری و پایداری در برابر مشکلات نیز مؤثر باشد.این مسئول توضیح داد: در شرایطی که جامعه با دشواریها و چالشهای مختلف روبهرو میشود، توجه به پیامهای قرآن درباره امید و تلاش اهمیت بیشتری پیدا میکند. انسان نباید در برابر مشکلات تسلیم یأس شود، بلکه باید با بهرهگیری از ظرفیتهای خود و تکیه بر ایمان و باورهای دینی، مسیر مسئولیت و تلاش را ادامه دهد.رئیس مرکز امور قرآنی سازمان اوقاف و امور خیریه با اشاره به تأکید قرآن بر بهکارگیری توان و ظرفیت انسان در مسیر درست گفت: آموزههای قرآنی، انسان را به تلاش و پایداری دعوت میکنند و به او میآموزند که در مواجهه با دشواریها، امید خود را از دست ندهد. توجه به این آموزهها میتواند در تقویت روحیه فردی و اجتماعی و مقابله با فضای یأس و ناامیدی نقش داشته بشد. تدبر در آیات؛ حلقه پیوند تلاوت و عمل وی در ادامه با اشاره به ضرورت استمرار تلاوت قرآن گفت: بهرهمندی از قرآن به زمان یا شرایط خاصی محدود نیست و انسان باید متناسب با فرصت و توان خود، ارتباطش را با این کتاب آسمانی حفظ کند. تلاوت مستمر، توجه به معانی و تأمل در پیام آیات میتواند به تدریج شناخت انسان از قرآن را عمیقتر کند.نوریزاده با تأکید بر اهمیت تدبر در قرآن افزود: گاهی تأمل در یک آیه و تلاش برای فهم پیام آن میتواند زمینهای برای تغییر نگاه و رفتار انسان فراهم کند. مهم این است که قرآن در زندگی ما حضور واقعی داشته باشد و هنگام مواجهه با مسائل مختلف، آموزههای آن را به یاد آوریم و رفتار خود را با معیارهای الهی بسنجیم.وی در پایان با تأکید بر ضرورت پیوند میان فعالیتهای قرآنی و زندگی روزمره خاطرنشان کرد: برای تحقق جامعه قرآنی، باید زمینه ارتباط مستمر مردم با قرآن و عترت فراهم شود و خانوادهها، نهادهای فرهنگی و مجموعههای فعال در این حوزه در مسیر تربیت نسلی آشنا با معارف الهی تلاش کنند. هدف نهایی آن است که قرآن نهفقط در محافل و مسابقات، بلکه در اخلاق، رفتار و سبک زندگی مردم حضور داشته باشد و به راهنمایی برای سعادت فردی و اجتماعی تبدیل شود. بازگشت |