Logo

صفحه اصلي > گزارش > وقتی حرمت ها زیر پای تبلیغات انتخاباتی شکسته می شود

وقتی حرمت ها زیر پای تبلیغات انتخاباتی شکسته می شود


21 خرداد 1392. نويسنده: monshi
وقتی حرمت ها زیر پای تبلیغات انتخاباتی شکسته می شود


سپیدارآنلاین: چنان شور تبلیغات انتخاباتی بالا گرفته است که اگر تازه واردی به شهر برسد چیزی جز عکس های رنگارنگ با ژست های مختلف و البته گاهی زیبا و به معنای واقعی تبلیغاتی نمی بیند اما چه می شود که در میان این همه شور، برخی حرمت ها را می شکنند بدون اینکه متوجه عمل خود باشند.
به طور قطع تمامی کاندیداهای شورای اسلامی شهر که صلاحیت آنها تایید شد پیش از تایید صلاحیت برای کم و کیف تبلیغات خود برنامه ها و رویا پردازی های بزرگی را در سر داشتند که بسیاری از آنها را با مشورت گرفتن از افراد متخصص با اعلام رسمی آغاز زمان تبلیغات به منسه ظهور رساندند. در روزهای اول تبلیغات بیشتر شاهد نصب بنرهایی سر به فلک کشیده بر سر در ستادهای تبلیغاتی کاندیداها بودیم که بعضا تا نیمه های شب مشغول فعالیت بودند و برنامه های خود را مدام چک می کردند، با گذشت روزها نوع تبلیغات نیز رنگ و بویی دیگر به خود گرفت، دیگر نصب تنها بنر جواب نمی داد، کارت های کوچک و پوسترهای بزرگ نیز به کمک بنرها برای تبلیغ آمدند. طرفداران به هر نحوی می خواهند عکس های چاپ شده کاندیدای خود را به مردم بدهند، از انداختن عکس ها در بغل مردم گرفته تا گذاشتن به زور پوسترها در خودروها، گاهی هم می گویند آقا بگیر به درد شیشه پاک کردن که می خورد! در این روزها کافی است فقط 200 متر را در شهر هفتاد و دو ملت کرج و به تعبیر زیبا تر ایران کوچک قدم بزنی، می بینی که به ازای هر یک نفر 10 تبلیغ انتخاباتی بر روی در و دیوار نصب شده است، در این میان اما منع قانونی نصب پوسترها و عکس ها بر روی تابلوهای منصوب در معابر عمومی موجب می شود فکرها به کار بیفتند تا جایی که حتی دیگر جدول های کنار خیابان را به رنگ های سفید و سبز و آبی نمی بینی! حسابش را بکنید در این دوره 21 نفر عضو شورای شهر کرج می شوند و به ازای هر یک کرسی 23 نفر کاندیدا تایید صلاحیت شده اند حالا اگر هر کاندید در نگاه خوشبینانه فقط هزار تراکت تبلغاتی چاپ کند ببینید چه اوضاعی در چهره شهر پدید می آید که البته این خرج ها به جز خرج های اصلی کاندیداها است. موضع تبلیغات نیز در جای خودش جالب است در برخی تبلیغات کاندیداهای شورای شهر علاوه بر شعار سازندگی نوعی عرق محلی نیز دیده می شود و گاه برخی شعارها به زبان های محلی نوشته
بازگشت