صفحه اصلي > گزارش > پنج سال توسعه البرز؛ کارنامهای که نمیتوان مصادره کرد
پنج سال توسعه البرز؛ کارنامهای که نمیتوان مصادره کردامروز, 12:58. نويسنده: monshi |
 محمدباقر فرهند، مدیرکل روابط عمومی، تشریفات و امور بینالملل استانداری البرز:«کارنامه توسعهای استان را باید با پروژه، اعتبار، زیرساخت، اثرگذاری و آنچه در زندگی مردم باقی میماند سنجید؛ توسعه صاحب شخصی ندارد، اما مسئولیت، سند و حافظه عمومی دارد.» در ارزیابی عملکرد مدیران، شاید هیچ چیز به اندازه «اثر ماندگار» قابل اتکا نباشد. مدیر میآید و میرود، اما پروژهای که گرهی از زندگی مردم باز کند، زیرساختی که ظرفیت تازهای برای اقتصاد استان ایجاد کند و تصمیمی که مسیر توسعه را تغییر دهد، در حافظه عمومی باقی میماند.با همین معیار، پنج سال فعالیت دکتر مجتبی عبداللهی، استاندار البرز را باید از منظر «کارنامه توسعهای» مورد توجه قرار داد؛ کارنامهای که بخش قابل توجهی از آن در حوزههایی شکل گرفته که شاید در کوتاهمدت کمتر دیده شوند، اما آثار آنها در میانمدت و بلندمدت بر زندگی مردم و آینده استان نمایان خواهد شد.البرز طی این سالها در حوزه زیرساختهای عمرانی، راه و حملونقل، خدمات عمومی، انرژی، اقتصاد، صنعت، گردشگری، فرهنگ و امور اجتماعی شاهد اجرای مجموعهای از طرحها و پروژهها بوده است؛ پروژههایی که صرفاً افتتاح یک سازه یا ثبت یک عدد در گزارش عملکرد نیستند، بلکه بخشی از زیرساختهای مورد نیاز استانی را هدف گرفتهاند که به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی، جمعیتی و صنعتی خود، سالها با انباشت مسائل مواجه بوده است.یکی از نقاط قابل توجه این کارنامه، توجه جدی به پروژههای بزرگ و زیرساختی است؛ طرحهایی که دامنه اثرگذاری آنها گاه از مرزهای استان عبور میکند و به شبکه ملی حملونقل، انرژی، صنعت و اقتصاد کشور متصل میشود. کسب رتبه نخست کشور در اجرای پروژههای عمرانی برای سه سال پیاپی، اگر در کنار حجم اعتبارات جذبشده، تعداد پروژههای اجراشده و میزان سرمایهگذاری انجامشده تحلیل شود، نمیتواند صرفاً یک عنوان تشریفاتی تلقی شود. این رتبه، بیش از هر چیز نشاندهنده توان دستگاه اجرایی استان در تبدیل اعتبار به پروژه، پروژه به زیرساخت و زیرساخت به ظرفیت توسعه است.در این میان، یکی از نقاط مهم مدیریت عبداللهی، تلاش برای جذب منابع فراتر از اعتبارات معمول استان بوده است. در شرایطی که محدودیت منابع عمومی واقعیتی انکارناپذیر است، توسعه زمانی اتفاق میافتد که مدیر بتواند از ظرفیتهای ملی، منابع دستگاهها، سرمایهگذاری بخش خصوصی و سایر مسیرهای تأمین مالی برای پیشبرد پروژهها استفاده کند.البته توسعه فقط بتن و آسفالت نیست. اگر قرار است البرز در افق آینده، استانی برخوردار از کیفیت زندگی بالاتر باشد، باید همزمان با توسعه کالبدی، برای کاهش آسیبهای اجتماعی، تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش نشاط عمومی، توسعه گردشگری، تقویت زیرساختهای فرهنگی و اجتماعی و ارتقای امنیت نیز برنامه داشت. بخشی از اقدامات انجامشده در این حوزهها، اگرچه کمتر از یک پروژه عمرانی بزرگ در قاب دوربین دیده میشوند، اما اتفاقاً از جنس اقداماتی هستند که مستقیماً با کیفیت زندگی مردم ارتباط دارند.از این منظر، باید از استاندار البرز و مجموعه مدیران و کارشناسانی که در این مسیر نقش داشتهاند تقدیر کرد؛ نه از باب تعارفات اداری، بلکه به این دلیل که مدیریت یک استان پیچیده و پرمسئله، بدون تیم کارشناسی، هماهنگی بین دستگاهی و پیگیری مستمر پروژهها امکانپذیر نیست.شاید همین جا لازم باشد یک نکته را هم با صراحت گفت. گاهی در فضای سیاسی و رسانهای، عدهای علاقه دارند بخشی از دستاوردهای یک مجموعه را به نام خود ثبت کنند؛ گویی پروژهای که سالها برای تأمین اعتبار، اخذ مجوز، رفع موانع و اجرای آن جلسات متعدد برگزار شده، ناگهان در لحظه افتتاح صاحب دیگری پیدا کرده است!این پدیده، اگرچه شاید برای ساختن چند تیتر خبری جذاب باشد، اما در نهایت با واقعیتهای اجرایی کشور فاصله دارد.جالبتر اینکه برخی افراد ممکن است در ظاهر، ژست همراهی با دولت بگیرند، اما در عمل با کوچکنمایی دستاوردها، زیر سؤال بردن مدیران دولتی و ایجاد دوگانههای مصنوعی، دقیقاً در مسیری حرکت کنند که نتیجه آن چیزی جز تضعیف سرمایه اجتماعی دولت نیست. همراهی با دولت، با «سهمخواهی از کارنامه دولت» متفاوت است. اگر پروژهای با اعتبارات ملی و استانی، با پیگیری استانداری، دستگاههای اجرایی و مجموعه مدیریتی استان به سرانجام رسیده است، مصادره آن به نام یک مجموعه دیگر نهتنها اخلاق حرفهای و مدیریتی نیست، بلکه تصویری نادرست از فرآیند تصمیمگیری و اجرای پروژهها به افکار عمومی ارائه میکند.از سوی دیگر، مقایسه استاندار با مدیریت شهری نیز اساساً قیاسی نادرست در ذات و ماهیت است.استانداری و مدیریت شهری دو نهاد با مأموریت، قلمرو، اختیارات، منابع، ساختار حقوقی و سطح مسئولیت متفاوت هستند. شهرداری مسئول اداره یک شهر است؛ استانداری مسئول هماهنگی و راهبری مجموعهای از شهرستانها، دستگاههای اجرایی و سیاستهای کلان توسعهای در سطح استان و در بسیاری از موارد، پیونددهنده استان با ساختار ملی دولت است. بنابراین مقایسه این دو، بدون توجه به تفاوت مأموریتها، شبیه مقایسه دو تیم ورزشی با دو زمین، دو قانون و دو نوع مسابقه است و از اساس نمیتواند مبنای داوری منصفانه باشد. شهرداریها قطعاً نقش مهمی در توسعه دارند و عملکرد مدیریت شهری باید نقد و ارزیابی شود؛ اما رقابت برای خدمترسانی با رقابت برای مصادره کارنامه دولت تفاوت دارد. امروز البرز بیش از هر زمان دیگری به یک «روایت دقیق از توسعه» نیاز دارد؛ روایتی که نه گرفتار تعریفهای اغراقآمیز شود و نه تحت تأثیر رقابتهای سیاسی و رسانهای، دستاوردهای واقعی را انکار کند.کارنامه پنجساله مدیریت دکتر مجتبی عبداللهی را باید با عدد، پروژه، اعتبار، اثرگذاری، اشتغال، زیرساخت، کیفیت خدمات و رضایت مردم سنجید؛ نه با میزان دیدهشدن افراد در قاب افتتاحیهها.توسعه، صاحب شخصی ندارد؛ اما مسئولیت دارد، سند دارد و حافظه عمومی هم دارد.و شاید بهترین قضاوت درباره مدیران، نه آن چیزی باشد که خودشان درباره عملکردشان میگویند و نه آن چیزی که رقبایشان درباره آنها روایت میکنند؛ بلکه آن چیزی است که پس از پایان دوره مدیریت، در زندگی مردم و سیمای استان باقی میماند. محمد باقر فرهند شهروند کرج و مدیرکل روابط عمومی، تشریفات و امور بین الملل استانداری البرز بازگشت |