Logo

صفحه اصلي > سیاسی > رییس جمهور موضع اقتدار و عقلانیت ایران را بیان کرد

رییس جمهور موضع اقتدار و عقلانیت ایران را بیان کرد


5 مهر 1405. نويسنده: monshi


استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی استان البرز با اشاره به سخنان رییس‌جمهور در نشست سازمان ملل و مصاحبه با رسانه‌های جهان گفت: دکتر پزشکیان نگاه عقلانی ایران به گفت‌وگو را در کنار اقتدار ملی برای جهان بیان کرد.
دکتر «افشین زرگر» با تاکید بر اینکه توانمندی‌های دفاعی یکی از پشتوانه‌های اصلی پیشبرد دیپلماسی در عرصه‌های بین‌المللی است، اظهار کرد: ایران از یک اصل کلی پیروی می‌کند؛ اگر کشوری بخواهد در صحنه بین‌المللی از منافع ملی خود دفاع کند باید توانمندی‌های دفاعی و قدرت نظامی لازم را داشته باشد.وی ادامه داد: کشورهایی که از مولفه‌های قدرت نظامی برخوردار نیستند به طور معمول تحت نفوذ و مطیع هستند و ناچارند از سیاست قدرت‌های بزرگ تبعیت کنند یا نمی‌توانند در برابر آنها سیاست‌های مستقلی اتخاذ کنند.
این استاد دانشگاه افزود: این امر بدیهی است و این پیام را رساند که کشور توانمندی لازم را همین وضعیت حاکم بوده است؛ کشورهایی که به دنبال موفقیت در رابطه با دیگران بودند به ماشین قدرتمند نیاز داشتند.زرگر گفت: همواره باید در مواقع لزوم آماده دفاع از خود بود و به دیگران این پیام را رساند که کشور توانمندی لازم را برای دفاع از خود دارد؛ رییس‌جمهور نیز در همین راستا صحبت کرد که ملت می‌تواند از خود دفاع کند و این به معنای بستن راه مذاکره نیست؛ این نگاه عقلانی است که به دنیا پیام دهیم کشور صلح‌طلب و اهل گفتگو است، البته این مذاکره اصول و چارچوبی دارد.استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی البرز با اشاره به اینکه ایران در طول ۲۰۰ سال گذشته به کشوری حمله نکرده و همواره از خودش دفاع کرده است، افزود: امروز آمادگی دفاعی با توجه به قدرت ملی و مردم، که پشتوانه بزرگی هستند، وجود دارد.وی ادامه داد: کسانی که در عرصه نظامی فعال هستند، سالها در این زمینه کار کرده‌اند و با توجه به روحیه ملی ایرانیان که همواره در مواقع حساس از کشور دفاع کرده‌اند می‌توان گفت مردم از دیرباز حاضر بوده‌اند برای وطن جان‌فشانی کنند؛ نظامیان نیز برخاسته از همین ملت هستند و نباید این دو را مقابل هم قرار دهیم.
دستگاه دیپلماسی و نظامی مکمل یکدیگرند
استاد دانشگاه آزاد اسلامی البرز گفت: دستگاه و عرصه دیپلماسی و نظامی مکمل یکدیگر هستند و به‌هیچ‌وجه نباید این ۲ بخش را از هم مجزا تلقی کرد؛ اگر دیپلمات تلاش می‌کند و سربازی که پای لانچر است در میدان حضور دارد، هر دو برای منافع ملی تلاش می‌کنند؛ دیپلماسی حساس است و به تخصص بالایی نیاز دارد.وی ادامه داد: گاهی دیپلماسی زیر فشارهای شدید، بی‌مهری می‌بیند؛ همچنین کسی که نظامی است نیز در وضعیتی بسیار پرریسک، همیشه جانش در خطر است؛ ملت ایران باید هر دو را به‌عنوان سربازان وطن ببیند.
زرگر در خصوص موضوع اعتماد گفت: رییس‌جمهور در گفت‌وگو با یکی از خبرگزاری‌های آمریکایی اشاره کرد که اعتماد مسائله مهمی برای ایران است؛ این اعتماد به‌واسطه اقداماتی که آمریکایی‌ها انجام داده‌اند، سلب شده است؛ زیرا آنها همیشه از اقدام نظامی، تهدیدهای ضدانسانی و نابودی تمدن صحبت می‌کنند که باعث می‌شود ایران اعتماد نداشته باشد.
وی تاکید کرد: مذاکره موفقیت‌آمیز، مذاکره‌ای است که ابتدا اعتمادسازی داشته باشد و ایران باید اطمینان داشته باشد که طرف مقابل به مذاکره پایبند است؛ این موضوع فقط به توافقاتی که به‌تازگی بین ایران و آمریکایی‌ها با میانجیگری پاکستان صورت گرفت، محدود نمی‌شود؛ حتی در زمان پهلوی که پیمان مودت را با آمریکا داشت، آنها نه‌تنها به تعهدات ذیل این پیمان پایبند نبودند بلکه تحریم‌های یک‌جانبه وضع کردند.این استاد دانشگاه ادامه داد: در آن زمان دادگاه لاهه به نفع ایران رای داد اما آمریکایی‌ها از پیمان خارج شدند و به تعهدات خود پایبند نماندند؛ مذاکره یک اصل ساده دارد و آن این است که طرفین گفت‌وگو کنند و به تفاهم برسند اما زمانی که یک طرف بخواهد دیدگاه‌های خود را تحمیل کند، مذاکره معنایی ندارد؛ اگر منصفانه نگاه کنیم، بسیاری از متفکران و اندیشمندان آمریکایی نیز می‌پرسند دیدگاههای آمریکا کجا با روند دیپلماتیک همخوانی دارد؟ آنها همواره دیدگاههای خود را تحمیل می‌کنند.
تهدیدهای ترامپ نتیجه عکس داشته است
زرگر افزود: تهدید، راهبرد دولت ترامپ است و او می‌خواهد با افزایش فشار به اهدافش برسد اما همیشه این‌گونه نبوده که افزایش فشار طرف مقابل را تسلیم کند؛ بسیاری از مواقع کشوری که تاب‌آوری بیشتری دارد و می‌تواند یک دوره بحران طولانی را تحمل کند، برعکس راهبرد تقابلی را دنبال می‌کند و ایران این‌گونه است؛ تهدیدهای ترامپ تاثیر منفی گذاشته و ایران را وادار کرده است که راهبردی مبتنی بر مقاومت را سرلوحه رفتارهای خود در مقابل آمریکا قرار دهد.استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی البرز در خصوص میانجیگران گفت: میانجیگران باید بی‌طرف و تاثیرگذار باشند؛ نباید به یک طرف متمایل باشند و منافع یک طرف را دنبال کنند؛ میانجیگری یکی از روش‌های غیرحقوقی و سیاسی بوده که از دیرباز در پرونده ایران موثر بوده است.وی اظهار کرد: تاکنون وزن میانجیگرانی چون عمان و قطر را در این حد ندیده‌ام؛ هر کدام ضعف‌هایی دارند و نگاهشان به‌طور کامل بی‌طرفانه نیست؛ عمان در یک طرف هرمز است و منافع زیادی دارد و همکاری‌هایی که با غرب دارد می‌تواند مانع باشد؛ قطر خودش پایگاه در اختیار آمریکا قرار داده و پاکستان هم همین وضع را دارد.زرگر تاکید کرد: در این وضعیت، میانجیگران قدرتمندتر و تاثیرگذارتری مانند چین وجود دارند، اما یک‌سری عوامل هست که آنها را بازداشته است.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی البرز خاطرنشان کرد: مهم‌ترین سازوکار، عزم دو طرف برای اجرای تعهدات است و تا زمانی که عزم لازم نباشد، این اتفاق نمی‌افتد؛ متاسفانه در دوره‌ای هستیم که نقش نهادهای بین‌المللی کمرنگ‌تر شده است؛ نکته دیگر این است که با توجه به اتفاقاتی که افتاده و تهاجمی که به کشور وارد شد، روح یک ملت آزرده‌خاطر است، ولی در مجموع باید زمینه برای گفت‌وگوهای طرفین به‌تدریج فراهم شود.
ایران مقتدر است
زرگر با اشاره به جمله کلیدی رییس‌جمهور در سازمان ملل مبنی بر اینکه «یا با هم امنیت خواهیم ساخت یا ناامنی را تحمل می‌کنیم»، گفت: ایران کشور قدرتمندی است و شاید در یک سال اخیر این را درک کرده‌اند که ایران می‌تواند در سازوکارهای منطقه‌ای مشارکت بیشتری داشته باشد؛ ایران در سطح منطقه آسیای غربی کشور موثری است و در صورتی که کشورهای دیگر به این نقش اعتماد بیشتری داشته باشند و قدرت منطقه‌ای و هنجارسازی امنیتی ایران را بپذیرند، ایران می‌تواند در معادلات امنیتی تاثیرگذارتر باشد.
کشورهای منطقه فریب هویت‌سازی اشتباه را نخورند
این استاد دانشگاه تاکید کرد: کشورهای منطقه نباید فریب این هویت‌سازی اشتباهی را که از ایران انجام گرفته است، بخورند؛ اسرائیل غاصب سال‌های متوالی تلاش کرده ایران را به‌عنوان بازیگری مخرب تعریف کند و بسیاری از کشورهای عربی فریب خوردند.وی افزود: امنیت مشترک زمانی محقق می‌شود که مراودات افزایش یابد، نه اینکه کشورهای منطقه تحت تاثیر فشارهای آمریکا مراودات را کاهش دهند؛ اگر همکاری‌های اقتصادی افزایش یابد، زبان مشترک ایجاد می‌شود و به‌تدریج به حوزه‌های سیاسی و امنیتی تسری می‌یابد؛ ما نباید بگذاریم سیاستی که آمریکایی‌ها و اسرائیل می‌خواهند، یعنی انزوای ایران، محقق شود و باید سیاست تحمیل انزوا را بشکنیم.




بازگشت