صفحه اصلي > یادداشت > فلج شدن کسبوکارها و جولان اخبار دروغین در غیاب اینترنت
فلج شدن کسبوکارها و جولان اخبار دروغین در غیاب اینترنت1 بهمن 1404. نويسنده: monshi |
 قطع ارتباط اینترنت طی یک هفته اخیر، بیش از یک اختلال فنی ساده بود؛ این رویداد یک شوک اقتصادی و اجتماعی عمیق به پیکره کشور وارد کرد. در غیاب شریان حیاتی ارتباطات دیجیتال، آسیبها در ابعاد مختلفی آشکار شد که مهمترین آن ضربه به موتورهای اقتصادی و اخلال در فرآیند اطلاعرسانی بود. اکبرحیدری روزنامه نگار / کسبوکارهای وابسته به فضای آنلاین، از فروشگاههای کوچک اینترنتی گرفته تا شرکتهای بزرگ خدمات دیجیتال، عملاً یک هفته فعالیتهای درآمدزا و روزمره خود را از دست دادند. تراکنشهای مالی مختل شد، زنجیرههای تأمین دیجیتال قفل گردید و قراردادهای برخط به تعویق افتاد. این خسارت مالی مستقیم، آینده برنامهریزی و توسعه بسیاری از واحدهای تجاری را تحتالشعاع قرار داده است.یکی از بخشهای به شدت آسیبدیده، صنعت بازیسازی دیجیتال بود؛ صنعتی که وابستگی کامل به سرورهای آنلاین، بهروزرسانیها و ارتباط مستمر با جامعه بازیکنان دارد. برای بازیسازان ایرانی، این قطعی به معنای توقف درآمدزایی از بازار جهانی، عدم امکان پشتیبانی از محصولات فعال و از بین رفتن فرصتهای بازاریابی لحظهای بود. این وقفه یک هفتهای، در صنعتی که با سرعت نور پیش میرود، عقبماندگی جبرانناپذیری ایجاد کرد. اما شاید تلخترین بخش این ماجرا، زمینگیر شدن رسانههای داخلی بود. رسانهها، که وظیفه اصلیشان انعکاس واقعیتهای میدانی و پاسخگویی شفاف به افکار عمومی در شرایط بحران است، نتوانستند به درستی نقش خود را ایفا کنند. این خلأ اطلاعرسانی، به سرعت توسط منابع خارجی پر شد. در این شرایط، اخبار کذب، روایتهای مغرضانه و اطلاعات نادرست، بدون وجود صدای قوی و مستند داخلی، به سرعت در سطح بینالمللی منتشر شد و سوءاستفاده از وضعیت موجود برای تشویش اذهان عمومی به اوج رسید. فقدان دسترسی به اینترنت، ابزارهای دفاعی رسانهای کشور را از کار انداخت و امکان روشنگری بهموقع را سلب نمود.این تجربه یک هفتهای، یک زنگ خطر جدی است؛ زنگ خطری که نه تنها لزوم تقویت زیرساختهای ارتباطی را یادآوری میکند، بلکه تأکید میکند که در دنیای امروز، وابستگی کامل به یک کانال ارتباطی واحد، میتواند همزمان، اقتصاد، تولید و امنیت اطلاعاتی یک ملت را به گروگان بگیرد. جبران خسارات مادی و ترمیم اعتماد از دست رفته در فضای رسانهای، نیازمند برنامهریزیهای فوری و بلند مدت است. بازگشت |