صفحه اصلي > یادداشت > دستانی که حماسه میآفرینند
دستانی که حماسه میآفرینند12 اردیبهشت 1405. نويسنده: monshi |
 روز کارگر فقط نام یک روز در تقویم نیست؛ یک یادآوریِ روشن است از اینکه جامعه با تلاشِ کسانی ساخته میشود که گاهی در هیاهوی خبرها دیده نمیشوند، اما در متنِ زندگی، اثرشان هر روز پیداست. حماسه، در خلوتِ کار شکل میگیرد و در واقعیتِ روزمره رشد میکند؛ همانجا که چراغی روشن میشود، شهری آماده استقبال از یک روز تاریخی میگردد، و چرخِ حرکتِ مردم با نظمِ مراسم و خدمات، بیوقفه به راه میافتد. در همان قابِ واقعیِ حماسه که یعنی امنیت، تدارک، تولید و پایداری ردِ دستانی دیده میشود که اهلِ آسمانگویی نیستند؛ اهلِ عملاند.کارگر، فقط یک شغل نیست؛ یک منش است. منشِ ایستادن پای مسئولیت، منشِ تبدیل سختی به توان، و منشِ ساختنِ آینده از دلِ امروز. هر صنعت که روشن میشود، هر پروژهای که جان میگیرد، هر راهی که ساخته میشود، و هر چرخ اقتصادی که حرکت میکند، نشانی از تلاشگرانِ بیادعا دارد: دستانی که بیصدا امید را محکمتر میکنند و شانههایی که بارِ فردا را امروز بر دوش میکشند. شاید نام برخی از این عزیزان در قابِ نخست دیده نشود، اما در لحظهای که «بودن» اهمیت پیدا میکند و «ماندن» معنا مییابد، حضورشان پررنگتر از هر روایتِ ظاهری است.در این روز، باید از «کار» حرف زد؛ اما مهمتر از آن، باید از ارزشِ انسانِ کار گفت: از کرامتِ کارگر، از شأنِ نیروی انسانی، از عدالت در حقوق، از ایمنی در محیط کار، و از امنیتِ شغلی که به خانوادهها آرامش میدهد. جامعهای که به نیروی کارش بها میدهد، به آیندهاش سرمایهگذاری میکند؛ و جامعهای که قدرِ تلاشگرانش را بداند، مسیر رشد را کوتاهتر و دستیابی به آرزوها را ممکنتر میسازد. کلمات وقتی از دلِ جامعه برمیآیند، دیگر شعار نمیمانند؛ اثر میگذارند. شبهای حماسی ایران نیز جز با صدا و شعار با ریشههایی ساخته میشود که در متنِ زندگی جریان دارند. کارگر، راننده، کارمند خدمات، تکنسین، پیمانکار و همهی نیروهای پشتیبان و خدمترسان؛ همانهاییاند که ساعتها کار میکنند تا چرخِ کشور از حرکت نایستد. روز کارگر فرصتی است برای دیدنِ این حقیقتِ واقعی: حماسه حاصلِ تلاشِ بیوقفهی مردم است. ما باید به نیروی کار ایمان بیاوریم؛ با کرامت، با عدالت، با امنیت شغلی و حقوقی که شأن انسان را حفظ کند. چون وقتی تلاشگر احساس کند دیده میشود و حمایت میگردد، نتیجهی کارش را با امید و آرامش میبیند و چرخهی پیشرفت، پایدارتر میشود.پس بیاییم روز کارگر را فقط تبریک نگوییم؛ حمایت کنیم. حق را جدی بگیریم، کرامت را پاس بداریم، و راهی بسازیم که دستِ تلاشگر، به ثمرهی دسترنجش برسد با آرامش، با احترام و با امید.روز کارگر مبارک به همهی کسانی که با کارشان زندگی میسازند و با همتشان حماسه میآفرینند. یادداشت:به قلم حامدمنیعی ؛فعال فرهنگی و رسانه ای استان البرز بازگشت |