صفحه اصلي > یادداشت > دهه پایانی صفر؛ روزهای دلدادگی به خورشید خراسان
دهه پایانی صفر؛ روزهای دلدادگی به خورشید خراسانامروز, 08:32. نويسنده: monshi |
 دهه پایانی ماه صفر، در تقویم دلهای عاشق، تنها چند روز از یک ماه نیست؛ روزهایی است که عطر معنویت و ارادت به خاندان اهلبیت(ع) در فضای جامعه جاری میشود و میلیونها دل، خود را به آستان مقدس امام رضا(ع) نزدیکتر احساس میکنند. محمد باصری بخشایش / این ایام یادآور غربت و مظلومیت پیامبر اکرم(ص)، شهادت امام حسن مجتبی(ع) و شهادت هشتمین اختر آسمان امامت و ولایت، حضرت امام رضا(ع) است. دهه پایانی صفر فرصتی است برای بازگشت به سیرهای که پیامبر اسلام(ص) و اهلبیت(ع) برای زندگی انسان ترسیم کردند؛ سیرهای مبتنی بر اخلاق، کرامت، گذشت، ایثار، عدالت و دستگیری از نیازمندان. در روزگاری که جامعه بیش از همیشه به آرامش، همدلی و اخلاق نیاز دارد، آموزههای رضوی میتواند چراغ راهی برای تقویت پیوندهای اجتماعی و کاهش فاصلههای میان مردم باشد. در این میان، جلوههای خدمترسانی به زائران و برپایی موکبها در مسیرهای منتهی به مشهد مقدس، تصویری زیبا از فرهنگ میهماننوازی و عشق مردم به امام رضا(ع) به نمایش میگذارد. مردمی که با تمام توان، بخشی از داشتههای خود را برای پذیرایی از زائران و خدمت به دلدادگان حضرت ثامنالحجج(ع) اختصاص میدهند، در حقیقت جلوهای از همان فرهنگ ایثار و نوعدوستی را به نمایش میگذارند که ریشه در آموزههای اهلبیت(ع) دارد. اما ارادت به امام رضا(ع) تنها در زیارت و برپایی مراسم خلاصه نمیشود. اگر قرار است فرهنگ رضوی در زندگی ما جاری باشد، باید اخلاق، رفتار و سبک زندگیمان نیز رنگ و بوی رضوی پیدا کند؛ دروغ و بیانصافی را کنار بگذاریم، حرمت دیگران را حفظ کنیم، دست نیازمندان را بگیریم و در برابر مشکلات جامعه بیتفاوت نباشیم. دهه پایانی صفر همچنین فرصتی برای بازخوانی مسئولیت اجتماعی همه ماست. هرکس میتواند به اندازه توان خود در این مسیر سهمی داشته باشد؛ یکی با خدمت به زائر، دیگری با کمک به یک خانواده نیازمند، فردی با گرهگشایی از کار مردم و دیگری با ترویج اخلاق و مهربانی. اکنون که این روزهای معنوی فرا رسیده است، شایسته است در کنار برگزاری آیینهای عزاداری و سوگواری، به پیام اصلی مکتب اهلبیت(ع) نیز توجه کنیم؛ پیامی که انسان را به اخلاق، محبت، مسئولیتپذیری و خدمت به خلق فرامیخواند.دهه پایانی صفر، فرصتی برای تازه کردن عهد با امامی است که در میان مردم به «رضا» شناخته میشود؛ عهدی برای آنکه رضوی زندگی کنیم، رضوی بیندیشیم و در حد توان، رضایت خداوند و خشنودی اهلبیت(ع) را در خدمت به مردم و جامعه جستوجو کنیم. بازگشت |