سگهای خیابانی از چالشهای مهم زیستمحیطی، بهداشتی و اجتماعی ایران هستند
سپیدارآنلاین: گروه چند رسانه ای
سگهای خیابانی یا «سگهای بدون صاحب» یکی از چالشهای مهم زیستمحیطی، بهداشتی و اجتماعی ایران هستند. این موضوع در سالهای اخیر در بسیاری از شهرها و روستاها پررنگتر شده و درباره نحوه مدیریت آن اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد.
منشأ سگهای خیابانی
بخش زیادی از این سگها از سه گروه تشکیل شدهاند:
سگهای رهاشده توسط صاحبانشان. تولههای متولدشده از سگهای بدون صاحب. سگهای گله یا نگهبان که از دامداران جدا شده یا رها شدهاند.
چرا تعداد آنها افزایش یافته است؟
رها کردن سگهای خانگی. دسترسی آسان به زبالههای شهری. غذادهی بیضابطه در برخی مناطق که باعث افزایش بقا و زادآوری میشود. نبود برنامه یکپارچه برای کنترل جمعیت در همه شهرها
وجود سگهای بدون صاحب میتواند پیامدهای مختلفی داشته باشد:
گزش انسان و انتقال بیماریهایی مانند هاری. حمله به دامهای روستایی. آسیب به حیاتوحش؛ در برخی مناطق سگها به گونههایی مانند آهو، جبیر، قوچ و میش، گوزن زرد و حتی یوزپلنگ آسیایی آسیب میرسانند یا با آنها بر سر منابع غذایی رقابت میکنند. ایجاد احساس ناامنی در برخی مناطق شهری و روستایی.
روشهای مدیریت : کارشناسان معمولاً بر ترکیبی از این اقدامات تأکید میکنند:
زندهگیری انسانی. عقیمسازی و واکسیناسیون. ثبت و کنترل سگهای صاحبدار. مدیریت صحیح پسماند شهری. آموزش عمومی و جلوگیری از رها کردن حیوانات. غذادهی مسئولانه و تحت نظارت، نه بهصورت پراکنده و بیبرنامه.
آیا آمار دقیقی از تعداد سگهای خیابانی وجود دارد؟ خیر.