پایگاه خبری و تحلیلی سپیدار آنلاین

امشب نیز در استان البرز نه فقط یک تجمع بلکه یک هم افزایی برگزارشد و مردم در حالی که پرچم در دست داشتند بی منت در عشق وطن در حالی که مرزی بین آنان و نیروهای مسلح نیست، همنوا وطن را فریاد زدند.
مردم استان البرز نیز همانند سراسر کشور در پنجاه و دومین شب از قرار ایستادگی به خیابان ها آمدند تا اعلام کنند برای حمایت از این خاک هرجا باشند ایستاده اند.خیابان، این شبها فقط مسیرِ رفت و آمدِ نیست چراکه آیینه تمام نمای صلابت مردم است که برگ زرین دیگری از اتحاد را در صفحات تاریخ ورق می زنند.مداحان با نواهای حماسی همچنان می خوانند و مردم مستحکمتر از همیشه در خیابان ها رجزخوانی در عشق وطن و رهبر شهید خود دارند.باران هم در این شبها حریف مردم استان البرز نشد و تجمع کنندگان ثابت کردند که مرد میدان بودن یعنی ایستادن تا آخرین نفس! و این ملت عقب نشینی را نمی شناسد.
بی منت در عشق وطن / بین مردم البرز و نیرهای مسلح مرزی نیست
این حضور پاسخ روشن مردم در برابر زیاده خواهی دشمنان است که هر بار محکم تر از شب قبل در این ۵۱ شب جواب داده شده است.مردمی که خسته نمی‌شوند از حمایت از انقلاب، رهبرشان و رزمندگان وطن و این صدا، صدای ایستادگی یک ملت در برابر دشمنان است.سه شنبه شب زمین خیس و هوا در اثر بارش سرد است اما ایمان و صلابت گرمی از تجمع کنندگان در حفاظت از آرمان های وطن و پشتیبانی از نیروهای مسلح مشهود است.
آنچه این روزها در شهرهای مختلف ایران در حال رخ دادن است، تنها یک تجمع مقطعی نیست؛ «شب‌های اقتدار» به روایت تصاویر و گزارش‌های میدانی، به یک «فرهنگ مقاومت شبانه» تبدیل شده که ریشه در عمق باورهای ملی و مذهبی ایرانیان دارد. آنچه این حرکت را از منظر تاریخی متمایز می‌کند، تداوم، خودجوشی و تنوع طیف‌های شرکت‌کننده در آن است.این حضورهای شبانه خیلی زود از یک واکنش آنی به یک الگوی رفتاری جمعی تبدیل شد و بررسی روند این تجمعات نشان می‌دهد که مردم با عبور از فراز و نشیب‌های مختلف — از جمله موج‌های سنگین بمباران‌های هوایی دشمن، برودت هوا و بارندگی، نه‌تنها تزلزلی به خود راه ندادند، بلکه هر شب بر تنوع نمادهای مشارکت خود افزودند.نکته حائز اهمیت پیوند ناگسستنی این حضورها با مفهوم «وطن» فراتر از هرگونه مناسبت سیاسی یا جناحی است؛ در حالی که در بسیاری از جوامع، بحران‌های امنیتی و بلایای طبیعی به خلوت شدن معابر عمومی می‌انجامد، در تجربه «شب‌های اقتدار»، شاهد پدیده‌ای معکوس هستیم.
از منظر جامعه‌شناختی، آنچه این شب‌ها را در تاریخ معاصر ایران ماندگار می‌کند، عبور از الگوهای کلاسیک و ورود به مرحله‌ای از «خودآگاهی جمعی» است. مردم در این تجمعات، دیگر صرفاً برای بیان یک موضع سیاسی گرد هم نمی‌آیند، بلکه حضور خود را به مثابه یک کنش معنادار در دفاع از تمامیت ارضی و تمامیت معنوی کشور تعریف کرده‌اند.این همان نقطه‌ای است که یک رویداد خبری را به «سند تاریخی» تبدیل می‌کند؛ جایی که زنان و مردان با هر سلیقه و در هر نقطه از کشور، گویی یک سخن بیشتر ندارند: «وطن»، و یک رفتار را تکرار می‌کنند: ماندن در صحنه.