آبخوانها؛ میراث پنهان نسل آینده
سپیدارآنلاین: گروه اجتماعی
پویش «نجات قطرهها» در مدرسه ابتدایی پسرانه نامآوران مهرشهر برگزار شد؛ برنامهای آموزشی که با حضور ۴۳ دانشآموز، تلاش کرد مسئله آب را از سطح توصیههای فردی فراتر ببرد و به یک دغدغه جمعی و آیندهمحور تبدیل کند. در این کارگاه تعاملی، آب فقط بهعنوان مایعی که از شیر خانه میآید تعریف نشد؛ بلکه مسیر پنهان آن، از دل زمین تا زندگی روزمره، برای بچهها روایت شد.
تسهیلگر پویش با زبانی ساده به بچهها توضیح داد که بخش بزرگی از آب مصرفی شهرها از آبهای زیرزمینی و آبخوانها تأمین میشود؛ منابعی که دیده نمیشوند، اما بیشترین فشار را تحمل میکنند.
او گفت که "آبخوانها مثل پساندازهای زمیناند؛ سالها زمان میبرد تا شکل بگیرند، اما با برداشت بیرویه، کاهش بارشها و مدیریت نادرست، خیلی زود خالی میشوند."در گفتوگوها تأکید شد که آسیبدیدن آبخوانها فقط یک مسئله محیطزیستی نیست؛ این اتفاق مستقیماً با آینده شهرها، امنیت غذایی، فرونشست زمین و حتی شغلهایی که بچهها در سالهای بعد خواهند داشت گره خورده است. اینکه اگر امروز از آب زیرزمینی درست مراقبت نشود، فردا مهندس، پزشک، معلم، کشاورز یا مدیر شهری بودن هم با بحران آب معنا پیدا میکند.فضای کارگاه دوطرفه بود و دانشآموزان با پرسشها و مثالهای خودشان نشان دادند که میشود از سنین پایین، فهم عمیقی از مسئله آب ساخت. از این گفته شد که حفاظت از آب، کار یک نفر یا یک خانواده نیست؛ یک مسئولیت مشترک است که باید در مدرسه، محله، شهر و حتی در تصمیمهای شغلی آینده ادامه پیدا کند.در پایان برنامه، بچهها گفتند این آگاهی را با خودشان به خانه و سالهای بعد میبرند؛ اینکه هرجا و در هر مسیری که باشند، یادشان بماند آب و بهویژه آبخوانها، سرمایههای خاموشی هستند که بدون توجه به آنها، هیچ آینده پایداری ساخته نمیشود.پویش «نجات قطرهها» به همت پایگاه خبری هزار و یک شهر و با همراهی شرکت آب منطقهای البرز و شرکت رنگ نیپون برگزار میشود و تلاش دارد با آموزش مشارکتی، گفتوگو و تجربههای ملموس، نسلی را تربیت کند که مسئله آب را نه یک هشدار مقطعی، بلکه بخشی از مسئولیت اجتماعی و حرفهای آینده خود بداند.