پایگاه خبری و تحلیلی سپیدار آنلاین

خودمراقبتی در سلامت روان به مجموعه ای از رفتارها و انتخاب های آگاهانه گفته می شود که فرد برای حفظ تعادل عاطفی، کاهش استرس و بهبود کیفیت زندگی خود انجام می دهد.
در دنیای پرتنش امروز، که فشارهای کاری، تحصیلی و اجتماعی به طور مداوم بر انسان وارد می شود، توجه به سلامت روان دیگر یک انتخاب لوکس نیست؛ بلکه یک ضرورت حیاتی برای ادامه ی زندگی سالم و سازنده است.یکی از مهمترین ابعاد خودمراقبتی، شناخت و پذیرش احساسات است. بسیاری از مشکلات روانی زمانی شکل میگیرند که فرد تلاش می کند هیجانات خود را نادیده بگیرد یا سرکوب کند.پذیرش احساسات، نوشتن درباره ی تجربه های ذهنی و صحبت با یک دوست قابل اعتماد می تواند کمک کند تا فرد نسبت به حاالت درونی خود آگاهی بیشتری پیدا کند.
بعد دیگر خودمراقبتی، توجه به بدن است. ارتباط بین جسم و روان بسیار تنگاتنگ است؛ خواب کافی، تغذیه ی مناسب و فعالیت بدنی منظم تأثیر چشمگیری بر آرامش ذهنی دارند. حتی فعالیتهایی مانند پیاده روی کوتاه، تنفس عمیق یا حرکات کششی می توانند شدت استرس وتنشهای روزمره را کاهش دهند.همچنین مرزبندی سالم در روابط اجتماعی نقش مهمی در خودمراقبتی دارد. توانایی گفتن «نه » در زمان هایی که فرد از نظر ذهنی خسته است، از فرسودگی روانی پیشگیری می کند و به حفظ انرژی روانی کمک می نماید.در نهایت باید توجه داشت که خودمراقبتی جایگزین دریافت کمک حرفه ای نیست. در صورت تداوم علائمی مانند اضطراب یا افسردگی، مراجعه به روانشناس یا مشاور اقدامی ضروری ومسئولانه محسوب می شود.خودمراقبتی مسیری تدریجی و آگاهانه است که با تمرین روزانه و توجه به نیازهای فردی،می تواند سلامت روان و کیفیت زندگی را به طور قابل توجهی بهبود بخشد.

زینب جعفرنژاد
کارشناس مسئول واحد سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد مرکز بهداشت غرب