فتنه آمریکایی؛ وقتی طراح، خود اعتراف میکند
سپیدارآنلاین: گروه سرمقاله
بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب درباره حوادث دیماه، یکبار دیگر پرده از واقعیتی برداشت که تلاش میشد با غبار رسانهای و عملیات روانی پنهان بماند: آنچه رخ داد، نه یک اعتراض خودجوش مردمی، بلکه پروژهای طراحیشده با منشأ خارجی بود؛ پروژهای که رهبر انقلاب با صراحت از آن به عنوان «فتنه آمریکایی» یاد کردند. اهمیت این تعبیر، نه در اتکای صرف به گزارشهای امنیتی محرمانه، بلکه در استناد به شواهد علنی و غیرقابل انکار نهفته است؛ شواهدی که حتی از زبان رئیسجمهور ایالات متحده بیان شده است.
رهبر انقلاب با تفکیک دقیق میان بدنه هیجانی و فریبخورده با سردستههای آموزشدیده، تصویری واقعبینانه از ماهیت این فتنه ارائه دادند. این تفکیک، هم نشاندهنده نگاه عادلانه نظام به جوانان است و هم پرده از سازماندهی پشتصحنه اغتشاشات برمیدارد. سردستههایی که آموزش دیده بودند، منابع مالی دریافت کرده بودند و مأموریت داشتند با تکنیکهای مشخص، فضای اجتماعی را ملتهب کنند، دقیقاً همان حلقهای هستند که بدون حمایت خارجی، امکان ظهور و اثرگذاری نداشتند.نکته کلیدی در این بیانات، تأکید بر «اعتراف دشمن» است. رهبر انقلاب تصریح کردند که برای اثبات آمریکایی بودن این فتنه، نیازی به استناد به اطلاعات پیچیده و محرمانه نیست؛ بلکه سخنان علنی رئیسجمهور آمریکا خود گویاترین سند است. جایی که اغتشاشگران محدود را «مردم ایران» خطاب میکند و در برابر حضور میلیونی مردم در ۲۲ دیماه، چشم خود را بر واقعیت میبندد. این جابهجایی حقیقت، نه یک خطای تحلیلی، بلکه بخشی از پروژه مشروعیتبخشی به آشوب و بیثباتسازی است.در این چارچوب، فتنه اخیر را باید بخشی از جنگ ترکیبی علیه جمهوری اسلامی ایران دانست؛ جنگی که در آن، رسانه، عملیات روانی، شبکهسازی اجتماعی و تحریک هیجانات جایگزین لشکرکشی کلاسیک شده است. آمریکا و رژیم صهیونیستی بهخوبی دریافتهاند که فشار مستقیم نظامی یا اقتصادی، بهتنهایی قادر به شکستن اراده ملت ایران نیست؛ از این رو، تلاش میکنند با ایجاد شکاف اجتماعی و القای ناامیدی، سرمایه اجتماعی نظام را هدف قرار دهند.اما تجربه دیماه نشان داد که این محاسبه نیز با خطای جدی همراه بوده است. حضور میلیونی مردم در صحنه، نهتنها خط بطلانی بر ادعای نمایندگی اغتشاشگران از سوی آمریکا کشید، بلکه بار دیگر ثابت کرد که ملت ایران، در بزنگاههای حساس، قدرت تفکیک اعتراض از اغتشاش و مطالبه از فتنه را دارد. این همان نقطهای است که پروژه آمریکایی دچار شکست میشود؛ جایی که بدنه اجتماعی، به جای همراهی با آشوب، در برابر آن میایستد.
از منظر رسانهای، بازخوانی این بیانات وظیفهای فراتر از اطلاعرسانی صرف است. رسانههای داخلی باید با روایت دقیق، مستند و اقناعی، اجازه ندهند مفهوم «فتنه آمریکایی» به یک شعار تقلیل یابد. تبیین سازوکارهای نفوذ، نقش آموزشدیدگان، جنگ روایتها و تحریف مفاهیمی چون «مردم»، ضرورتی انکارناپذیر برای صیانت از افکار عمومی است؛ بهویژه در شرایطی که دشمن، سرمایهگذاری گستردهای بر روی شبکههای اجتماعی و عملیات ادراکی انجام داده است.دهه فجر، بهترین بستر برای این تبیین است. انقلابی که با آگاهی و حضور مردم به پیروزی رسید، امروز نیز با همان عنصر آگاهی در برابر فتنهها ایستادگی میکند. پیام رهبر انقلاب در این مقطع، یادآوری این حقیقت است که استقلال و امنیت، محصول سادهانگاری نیست، بلکه نیازمند شناخت دشمن، مرزبندی با فتنه و حفظ وحدت ملی است.
در نهایت، نامگذاری دقیق این حوادث به عنوان «فتنه آمریکایی»، نه یک موضعگیری احساسی، بلکه یک تحلیل مبتنی بر شواهد است. وقتی طراح فتنه، خود به میدان میآید و اغتشاش را تشویق میکند، دیگر جایی برای تردید باقی نمیماند. آنچه باقی میماند، مسئولیت نخبگان، رسانهها و مردم در تبدیل این آگاهی به سپر مستحکم امنیت ملی است.