پایگاه خبری و تحلیلی سپیدار آنلاین

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان البرز، با هشدار نسبت به ابعاد هولناک و پنهان درگیری‌های مسلحانه بر زیست‌بوم، جنگ را «دشمن درجه یک تنوع زیستی» نامید. وی با تشریح زنجیره‌ای از تخریب‌ها، از آلودگی‌های شیمیایی پایدار تا پدیده مرگبار باران‌های اسیدی، بر ضرورت پایش‌های دقیق و اقدامات حفاظتی فوری برای مقابله با این بحران‌های فرامرزی تأکید کرد.
قربانعلی محمدپور با اشاره به اینکه دود ناشی از جنگ‌ها بسیار فراتر از میدان‌های نبرد می‌رود، اظهار داشت: تصور عمومی از جنگ، ویرانی ساختمان‌هاست، اما فاجعه اصلی در لایه‌های زیرین زمین، اعماق آب‌ها و پهنه آسمان رخ می‌دهد؛ جایی که طبیعت به شکلی بی‌صدا و بی‌دفاع قربانی می‌شود.
شخم‌زدن طبیعت با ادوات جنگی و آلودگی‌های پایدار
محمدپور با برشمردن آثار زیان‌بار و گسترده جنگ بر محیط زیست افزود: انفجارات و بمباران های پیاپی، باعث فشردگی شدید خاک، نابودی میکروارگانیسم‌های حیاتی و فرسایش جبران‌ناپذیر زمین می‌شود که علاوه بر این، نشت مواد سمی از تسلیحات و تخریب مراکز صنعتی، خاک را به فلزات سنگین و مواد شیمیایی پایداری آلوده می‌کند که تا سده‌ها امکان کشاورزی و حیات سالم را از بین می‌برد.‌وی همچنین به انهدام زیستگاه‌ها اشاره کرد و گفت: بمباران‌ها و آتش‌سوزی‌های وسیع، ریه‌های زمین یعنی جنگل‌ها را از بین برده و پناهگاه‌های حیات‌وحش را ویران می‌کنند که این امر منجر به فروپاشی زنجیره غذایی و انقراض گونه‌های جانوری نادر می‌شود.
‌باران‌های اسیدی؛ شلاق شیمیایی بر پیکره سبز زمین
مدیرکل محیط زیست البرز در بخشی دیگر از سخنان خود، به پدیده مهلک باران‌های اسیدی به عنوان یکی از میراث‌های شوم جنگ اشاره کرد و توضیح داد: در اثر سوختن ذخایر نفتی و انفجار ترکیبات شیمیایی در مقیاس وسیع، گازهای سمی نظیر دی‌اکسید گوگرد و اکسیدهای نیتروژن وارد جو می‌شوند. این گازها با تبدیل شدن به اسیدهای معلق، به شکل باران‌های اسیدی بر جنگل‌ها، رودخانه‌ها و مزارع فرود می‌آیند.‌وی در تشریح آثار این پدیده گفت: باران اسیدی با تغییر ناگهانی pH آب‌ها، موجب مرگ جمعی آبزیان شده و با آسیب به بافت گیاهان، مقاومت آن‌ها را در برابر آفات از بین می‌برد. این یک "مرگ خاموش" برای طبیعت است که حتی ساختمان‌های تاریخی و زیرساخت‌های فلزی را نیز از تخریب مصون نمی‌دارد.
‌راهکارهای حفاظتی و ضرورت مقابله ملی و فراملی
محمدپور در خصوص روش‌های محافظت در برابر این آثار مخرب تأکید کرد: برای مقابله با باران‌های اسیدی و آلودگی‌های ناشی از جنگ، علاوه بر ضرورت توقف درگیری‌ها، باید پروتکل‌های پایش آلودگی هوا تشدید شود. اقداماتی نظیر "آهک‌پاشی" برای احیای تالاب‌ها و رودخانه‌های اسیدی شده، پاکسازی تخصصی خاک‌های آلوده به مواد شیمیایی و باز کاشت سریع پوشش گیاهی بومی برای جلوگیری از گرد و غبار سمی، از جمله اقدامات ضروری برای کاهش ابعاد فاجعه خواهد بود.
‌قربانعلی محمدپور در پایان خاطرنشان کرد: محیط زیست میراث مشترک بشریت است و هرگونه آسیب به آن در جریان جنگ، جنایتی علیه تمام ساکنان سیاره زمین محسوب می‌شود که بازسازی آن فراتر از توان مالی و زمانی یک نسل می باشد.