پایگاه خبری و تحلیلی سپیدار آنلاین

وقتی پای ایستادگی وسط باشد خستگی معنایی ندارد و این شب ها در استان البرز همانند سراسر کشور فرصتی برای تجدید پیمان با شهداست که تا پای جان از وطن دفاع کردند.
در چهل وششمین قرار ایستادگی و مقاومت مردم استان البرز باردیگر ثابت کردند با حضور پرشور خود در خیابانها نقش موثری در خلق برگ های زرین تاریخ جمهوری اسلامی ایران ایفا خواهند کرد.
مردم استان البرز با حضور پرقدرت و بی‌نظیر خود در راهپیمایی‌های شب‌های اخیر پاسخ تکان‌دهنده ای به دشمنان دادند وآن ایستادگی بود.‌این حضور، نشان از عزم راسخ و اراده‌ پولادین مردمی است که هیچ طوفانی نمی‌تواند آن را از پای درآورد.از زمان شروع حمله آمریکایی- صهیونی به ایران به‌جرأت می‌توان گفت دنیا برای نخستین‌بار مفهومی جدید از اتحاد و مقاومت را تجربه کرده است.
مردم ایران به روش‌های مختلف یکصدا سپری پولادین در برابر هرگونه فتنه ایجاد کرده اند و این همان حلقه مفقوده تحلیل‌های غربی است که تصور می‌کردند با شروع تجاوز به ایران می‌توانند ادامه پروژه خود را در خیابان‌ها پیش ببرند اما شکست سختی متحمل شدند.در دل این شب‌ها، عزم استوار مردمانی که خیابان را ترک نمی‌کنند مشهود است؛ حضورشان، پیوند عمیق با سرزمین، آرمان‌ها و باورهایشان بوده و در این شب‌های پرهیاهو، قلب‌ها به درخواست سربلندی ایران، آکنده از دعای خیر و امید است.
به گزارش ایرنا آنچه این روزها در شهرهای مختلف ایران در حال رخ دادن است، تنها یک تجمع مقطعی نیست؛ «شب‌های اقتدار» به روایت تصاویر و گزارش‌های میدانی، به یک «فرهنگ مقاومت شبانه» تبدیل شده که ریشه در عمق باورهای ملی و مذهبی ایرانیان دارد. آنچه این حرکت را از منظر تاریخی متمایز می‌کند، تداوم، خودجوشی و تنوع طیف‌های شرکت‌کننده در آن است.
این حضورهای شبانه خیلی زود از یک واکنش آنی به یک الگوی رفتار جهانی تبدیل شد و بررسی روند این تجمعات نشان می‌دهد که مردم با عبور از فراز و نشیب‌های مختلف از جمله موج‌های سنگین بمباران‌های هوایی دشمن، برودت هوا و بارندگی، نه‌تنها تزلزلی به خود راه ندادند، بلکه هر شب بر تنوع نمادهای مشارکت خود افزودند.نکته حائز اهمیت پیوند ناگسستنی این حضورها با مفهوم «وطن» فراتر از هرگونه مناسبت سیاسی یا جناحی است؛ در حالی که در بسیاری از جوامع، بحران‌های امنیتی و بلایای طبیعی به خلوت شدن معابر عمومی می‌انجامد، در تجربه «شب‌های اقتدار»، شاهد پدیده‌ای معکوس هستیم.از منظر جامعه‌شناختی، آنچه این شب‌ها را در تاریخ معاصر ایران ماندگار می‌کند، عبور از الگوهای کلاسیک و ورود به مرحله‌ای از «خودآگاهی جمعی» است. مردم در این تجمعات، دیگر فقط برای بیان یک موضع سیاسی گرد هم نمی‌آیند بلکه حضور خود را به مثابه یک کنش معنادار در دفاع از تمامیت ارضی و تمامیت معنوی کشور تعریف کرده‌اند.این همان نقطه‌ای است که یک رویداد خبری را به «سند تاریخی» تبدیل می‌کند؛ جایی که زنان و مردان با هر سلیقه و در هر نقطه از کشور، گویی یک سخن بیشتر ندارند: «وطن»، و یک رفتار را تکرار می‌کنند: «ماندن در صحنه».
پرچم پرافتخار ایران بر فراز خیابان‌ها، نماد اتحاد و مقاومت و نشان از روحیه‌ای تسلیم‌ناپذیر بوده که همواره چراغ راه این ملت مقاوم است.