باران که می‌بارد، آزمون مدیریت آغاز می‌شود
سپیدار‌آنلاین: گروه یادداشت
باران یکی از زیباترین جلوه‌های طبیعت و نعمتی ارزشمند برای زندگی است؛ نعمتی که می‌تواند زمین تشنه را سیراب کند، منابع آبی را تقویت کند و طراوت و شادابی را به شهرها و روستاها بازگرداند. اما همین باران، اگر با آمادگی و برنامه‌ریزی مناسب همراه نباشد، می‌تواند به عاملی برای بروز مشکلات و خسارت‌های گسترده تبدیل شود.
فتانه محمودخانی / در واقع، بارندگی به‌خودی‌خود بحران نیست؛ آنچه باران را به یک بحران شهری تبدیل می‌کند، ضعف زیرساخت‌ها، بی‌توجهی به هشدارهای هواشناسی، نبود برنامه‌ریزی پیشگیرانه و ناهماهنگی دستگاه‌های مسئول است.هر بار که سامانه بارشی وارد استان می‌شود، موضوعاتی مانند آب‌گرفتگی معابر، انسداد مسیرهای ارتباطی، سرریز شدن کانال‌ها، مشکلات شبکه جمع‌آوری آب‌های سطحی و احتمال وقوع سیلاب در مناطق مستعد، به یکی از دغدغه‌های شهروندان تبدیل می‌شود. این مسائل نشان می‌دهد مدیریت بحران نباید به زمان وقوع حادثه محدود شود، بلکه بخش مهمی از آن باید پیش از آغاز بارندگی و با شناسایی نقاط آسیب‌پذیر و رفع نواقص زیرساختی دنبال شود.
استان البرز به دلیل موقعیت جغرافیایی، گسترش شهرنشینی و افزایش جمعیت، بیش از گذشته به مدیریت یکپارچه و آینده‌نگر در حوزه بحران نیاز دارد. توسعه شهری بدون توجه به ظرفیت شبکه‌های دفع آب‌های سطحی، وضعیت رودخانه‌ها، مسیل‌ها و حریم آن‌ها، می‌تواند هنگام بارندگی مشکلاتی ایجاد کند که هزینه جبران آن به‌مراتب بیشتر از اقدامات پیشگیرانه خواهد بود.در این میان، شهرداری‌ها، دستگاه‌های خدمات‌رسان، مدیریت بحران و نیروهای امدادی باید با تقسیم وظایف مشخص و هماهنگی مستمر، آمادگی لازم را برای مواجهه با شرایط جوی نامساعد داشته باشند. لایروبی کانال‌ها و مسیل‌ها، پاک‌سازی مسیرهای عبور آب، بررسی وضعیت پل‌ها و زیرگذرها و آماده‌باش نیروهای عملیاتی، اقداماتی هستند که نباید صرفاً در آستانه بارندگی به یاد آورده شوند.
البته مدیریت بحران تنها وظیفه دستگاه‌های اجرایی نیست. شهروندان نیز با رعایت توصیه‌های ایمنی، خودداری از تردد در مسیرهای پرخطر و پرهیز از ریختن زباله در جوی‌ها و کانال‌ها می‌توانند در کاهش خسارات نقش مؤثری داشته باشند. رسانه‌ها نیز با اطلاع‌رسانی دقیق و به‌موقع درباره وضعیت راه‌ها، مناطق پرخطر و هشدارهای هواشناسی، نقش مهمی در افزایش آگاهی عمومی ایفا می‌کنند.واقعیت این است که موفقیت در مدیریت بحران را نباید تنها با تعداد نیروهای حاضر در صحنه یا امکانات بسیج‌شده پس از وقوع حادثه سنجید؛ بلکه معیار اصلی، میزان آمادگی دستگاه‌ها، کاهش خسارات احتمالی و حفظ جان و امنیت شهروندان است.باران باید مایه برکت باشد، نه نگرانی. اگر پیشگیری، برنامه‌ریزی، هماهنگی و مسئولیت‌پذیری در اولویت مدیریت شهری قرار گیرد، می‌توان از بارندگی به‌عنوان فرصتی برای تقویت منابع آبی و طراوت زندگی بهره برد.باران که می‌بارد، فقط خیابان‌ها و معابر خیس نمی‌شوند؛ بلکه میزان آمادگی، آینده‌نگری و کارآمدی مدیریت شهری نیز در معرض آزمون قرار می‌گیرد؛ آزمونی که نتیجه آن را باید در آرامش و امنیت مردم جست‌وجو کرد.